Dream World

     อยู่ๆกันตี้ก็อยากเห็นหิมะ อยากเล่นหิมะ สงสัยกันตี้จะดูจากการ์ตูนหรือไม่ก็นิทานมาแน่ๆเลย ปะป๊าก็เลยสัญญากะกันตี้ว่าจะพาไปเล่นหิมะ แต่ขอเป็นหิมะปลอมๆก่อนเพราะหิมะจริงๆยังไม่พร้อมจะพาไป ไว้ให้กันตี้กะกอบัวโตกว่านี้ก่อน

    มามี้ชวนพี่ธามไปด้วย เด็กๆตื่นเต้นกันใหญ่ที่จะได้ไป วันนี้กันตี้ตื่นเช้ามาก ตื่นมาพร้อมกับส่งเสียงร้อง "เย้" คงดีใจว่าถึงวันนี้ซักที ส่วนพี่ธามน้าจินนี่เล่าให้ฟังว่าตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า แต่มีเด็กอยู่คนนึงที่ร้องไห้ในวันนี้ก็สาวน้อยกอบัววันนั้นเองเพราะกอบัวไม่ได้ไปด้วยต้องไปอยู่บ้านคุณย่า กอบัวยังเด็กเกินไปและเพิ่งออกจากโรงพยาบาลด้วยตอนไปส่งมีร้องไห้นิดหน่อย ไว้โตก่อนนะลูก

    9 โมงเช้าน้าจินนี่เดินพาพี่ธามมาส่ง ทั้งที่มามี้นัดไว้ว่าจะไปรับตอน 9 โมงครึ่ง สงสัยพี่ธามอยากไปแล้ว เด็กๆเจอกันก็กรี้ดดีใจไปรอบนึง พอน้าจินนี่กลับ กันตี้กะพี่ธามก็ต่างคนต่างเล่นรอมามี้เก็บของอยู่ ซักพักได้เรื่อง พี่ธามหน้าทิ่มลงมาจากเก้าอี้ มามี้หันไปเห็นตอนลงมาพอดี พอเงยมาเท่านั้น โอ้วแม่เจ้า! ปากแตก พี่ธามร้องไห้อย่างหนัก มามี้รีบเอาน้ำแข็งมาประคบแล้วถามพี่ธามว่าไปไหวไหม พี่ธามบอกทั้งน้ำตาว่าไหวครับ ไปกันเลยครับ มามี้เลยบอกว่าต้องหยุดร้องไห้ก่อนเลือดจะได้หยุดแล้วจะได้ไป

Dream World
 
 
Dream World
ภาพนี้ไม่มีการจัดฉากแต่อย่างใด ออกมาเป็น 4 3 2 1 เองโดยบังเอิญ

     เราไปถึง Dream World ประมาณ 10 โมงกว่าๆได้มั้ง เด็กๆกรี้ดกันอีกรอบเมื่อขับรถมาถึง กันตี้พูดทันทีว่าวันหลังมากันอีกนะ ยังไม่ทันเข้าไปเล่นเลยขอมาอีกครั้งแล้ว ดีนะได้บัตรราคาถูกจากป้าเป้า(ขอบคุณป้าซานตี้อย่างแรง) แถมพี่ธามและกันตี้ไม่เสียค่าบัตรอีก (เป็นข้อดีของลูกตัวเล็ก) ระหว่างเดินเข้าไป เด็กๆบ่นตลอดทางว่าจะไปเมืองหิมะ มามี้พยายามชวนให้เล่นอย่างอื่นก่อน

Dream World

  เริ่มจากเล่นรถแข่ง นั่งรถไฟ พี่ธามมีกลัวหรือกังวลบ้างเวลานั่งรถไฟ แต่กันตี้ผู้หลงไหลรถไฟชอบเหลือเกิน เด็กอยากขึ้นแต่ของเล่นผู้ใหญ่ พี่ธามอยากขึ้น spider อยากเล่นรถบั้ม ของเล่นเด็กๆไม่อาจจูงใจพี่ธามได้เลย บางครั้งฮีก็ทำหน้าเบื่อเวลาต้องเล่นอะไรที่มันเด็กๆ เช่นรถคุณปู่หรือพายเรือ ส่วนกันตี้ มามี้ไม่คิดเลยว่ากันตี้จะสนุกสนานกะของเล่นทุกอย่างขนาดนี้ ฮีไม่กลัวอะไรเลย ชอบ หัวเราะ กรี้ด มันส์มากกกก ปะป๊าอยากเข้าบ้านผีสิงกันตี้ก็อยากเข้าด้วย เลยต้องอธิบายก่อนเข้าว่ากันตี้จะเจออะไรบ้าง ฮีก็ยังอยากเข้าอยู่ดีแต่ก็มีแอบกลัวบ้าง ไม่หน้าเชื่อว่ากันตี้ผู้ซึ่งขี้กลัว ขี้อายจะกล้าหาญ ขนาดนี้

Dream World

 

Dream World

ปลาบิน พี่ธามก็ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ ส่วนกันตี้มันส์มาก

 

Dream World

อันนี้เด็กชอบนะ เพราะเริ่มมีหวาดเสียวบ้าง
 
Dream World
พายเรืออันนี้ ท่าทางเด็กๆเบื่อมาก มันไม่ค่อยน่าตื่นเต้นเท่าไหร่ แถมเหนื่อยอีกด้วย
 
Dream World
ของเล่นอันนี้ มามี้ก็ไม่กล้าขึ้น เลยทำให้เด็กๆมีทะเลาะกันเล็กน้อย เรื่องใครจะได้จับพวงมาลัย
 
Dream World
พี่ธามถ่ายรูปรอระหว่างกันตี้เข้าบ้านผีสิง
 
Dream World
 
Dream World
ถึงแล้วเมืองหิมะ

ในที่สุดเราก็มาถึงเมืองหิมะจนได้ หนาวมากก -4 องศา หนาวแบบว่าขึ้นสมองเลย เลยรู้สึกว่าดีนะที่เมืองไทยไม่มีหิมะ มันหนาวทรมานจัง เข้ามาเด็กๆตื่นเต้นอีกแล้ว กันตี้รีบก้มลงจับหิมะทันที คงอยากรู้ว่าเป็นยัง มามี้ก็อยากรู้เหมือนกัน ไม่รู้มันเหมือนของจริงรึป่าวนะ กันตี้อยากปั้นให้เป็น snow man แต่ทำไม่ได้ แล้วปะป๊าก็ชวนไปสไลด์ มามี้หันมาบอกทันทีว่าชั้นไม่เอานะ เธอช่วยพาเด็กสไลด์ทีละคน เริ่มจากพี่ธามก่อนที่จริงกันตี้ก็อยากเหมือนกันแต่ฮียอมให้พี่ธามก่อน พี่ธามสไลด์ลงมาแล้วร้องจะเอาอีกๆๆ แต่คราวนี้ตากันตี้แล้ว กันตี้ก็ไม่ยอม เดือดร้อนมามี้ทันที ชั้นต้องฝืนตัวเองพาเด็กๆขึ้นไปข้างบน เพื่อให้ปะป๊าสไลด์ง่ายๆ เป็นตายยังไงชั้นก็ไม่สไลด์เด็กขาด กลัวมากกกก พอขึ้นไปเหตุการณ์ไม่ได้เป็นอย่างที่คาด กันตี้ลงไปพร้อมปะป๊าแล้ว ส่วนพี่ธามอยู่กะมามี้ ฮีร้องจะลงโว้ย เวรแล้ว งานเข้าแล้ว มามี้พูดยังไงฮีก็ไม่ฟัง เจ้าหน้าที่ที่ดูแลอยู่ข้างบนก็ยุอีก ลงเลยพี่ มาทั้งทีซื้อบัตรมาตั้งแพง ลงเลย มันส์พี่เชื่อผม (ไอ้เด็กนี้มันเป็นไรฟะยุอยู่ได้ มานกำลังจะทำยอดให้คนลงเยอะๆรึไงฟะ ) มามี้ก็ได้แต่บอกมันว่าไม่เอาอ่ะกลัววววว มันก็พูดไม่หยุดพร้อมกะธามที่ร้องไม่หยุด กดดันโคตรๆๆ ในที่สุดเอาก็เอาฟะ นึกถึงหน้าเจ้วรรณ เจ้ยังทำได้ ทำไมชั้นจะทำไม่ได้ จัดการนั่งลงเบาะ เอาธามนั่งตรงกลางพร้อมกระเป๋าสองใบ (เพราะถือให้ป๋าไม่คิดว่าตัวเองต้องลง) ไอ้เด็กนั้นเลือกมุมที่เรียบที่สุดให้ (ขอบคุณมากนะไอ้น้อง ยุอยู่ได้) ในขณะลงนั้นเอง ความรู้สึกตอนนั้นกลัว เสียววาบ เกร็งสุดชีวิต หน้าตานี่ถ้าถ่ายรูปมาคงดูไม่ได้ รู้ตัวเลยว่าทำหน้าตาหน้าเกลียดมาก ปากแบะ หวาดกลัวถึงขีดสุด ในที่สุดก็รอดชีวิตมาได้ ปากซีด ป๋าหัวเราะเลยถามว่าไหวไหม ไม่เอาแล้วชั้นไม่ขึ้นไปแล้ว เดี๋ยวเจอไอ้เด็กขี้ยุคนนั้นอีก ปล่อยให้ปะป๊าพาเด็กๆขึ้นอีกคนละรอบ แล้วเด็กๆก็หันมาเล่นหิมะกันต่อ ซักพักจมูกแดง แก้มแดงเหมือนเด็กฝรั่งแล้ว ต้องรีบพาออกกลัวเด็กๆไม่สบาย เดินออกมากันตี้มีบ่นอยากเข้าไปอีก เลยบอกว่าคราวหน้าเราจะมาใหม่นะ

 
 
Dream World
 
หนูลมกลดเป็นของเล่นอีกอย่างที่เด็กๆชอบ ส่วนมามี้ไม่ขึ้นอยู่แล้ว พี่ธามบอกว่าทำไมน้าแอนขี้กลัวจัง เด็กหัวเราะและกรี้ดกันเสียงดังมาก พลอยทำให้มามี้หัวเราะตามไปด้วย
 
 
 
Dream World
ขากลับ พี่ธามหมดแรง ให้ปะป๊าอุ้ม ฮีหนัก 18 โล เหมือนอุ้มลูกหมูทีเดียว
 
ไปเที่ยวครั้งนี้สนุกมาก ปีหน้าต้องมาใหม่แน่ๆ มามี้สนุกเหมือนกันทั้งๆที่ไม่ได้เล่นอะไรเลย แค่เห็นลูกสนุก มามี้ก็สนุกตามแล้ว
 
Dream World
เด็กคนนี้มีความสุขมากกกก
 
 
ปล.ขอบคุณป้าเป้ามากกกกจ้า

     Share

<< Admit อีกแล้ว และ อีกแล้วปีใหม่ 2009 >>

Posted on Fri 12 Dec 2008 23:16

 

 
  
 






คอนเสิร์ตอีกแล้ว
มาแว้ว
ไปชะอำกันดีกว่า
ภูเก็ต ภาคสองและจบ
เที่ยวภูเก็ต ภาคแรก
ภาพย้อนรอยแบบสุดๆที่อัมพวา
จบอนุบาล 1 & Summer
คำถาม
เรื่อยเปื่อย
Update
วันแย่ๆ
เรื่องปวดหัวข้ามปี
ปีใหม่ 2009
Dream World
Admit อีกแล้ว และ อีกแล้ว
Admit อีกแล้ว
เรื่องของรองเท้า
เปิดเทอมแล้วคร้าบ
ก่อนเปิดเทอม
เที่ยวหัวหิน (อีกแล้ว)
ปิดค่าย
ค่าย ภาค 2
ค่ายน้องน้อยพิทักษ์โลก
Birthday Party
เรื่องของกันตี้
ยุ่งเหยิง
หนึ่งขวบแล้วจ้า
เที่ยวจันทบุรี
เฮ้อ
พี่เลี้ยงคนใหม่
วันแม่
เพื่อนเก่า
ทำฟันหรือโดนฟัน



Comments

แวะมาเยี่ยมจ้า...

เรื่องลูกกินยาก.. เข้าใจสุดๆ ที่บ้านเครียดกันทั้งบ้านเลย ทะเลาะกันบ่อยก็อีเรื่องเนี้ย... ตัวอย่างที่ไม่ดีนะ เพราะยิ่งเครียด ก็ยิ่งเสียบรรยากาศ ลูกก็ยิ่งเกลียดการกินเข้าไปอีก.. เฮ้อ.. ช่วงไหนบังคับกันมากๆ ลูกก็ยิ่งกินน้อยลงๆ
ดังนั้น ดีใจมากจ้ะ ที่ธันกินง่าย.. กลัวมากเหมือนกัน..

เอาใจช่วยให้แอนอย่าเครียดมาก ทำใจว่าสุดท้ายเค้าก็โตมาได้อยู่ดีแหละ นิสัยการกินและปริมาณการกินของเด็กแต่ละคนไม่เท่ากัน ลูกเราเป็นคนกินน้อย ข้อดีก็มีบ้างนะ เพราะเค้าจะไม่เห็นแก่กิน.. เรียกว่าเอาของกินมาล่อไม่ได้ (อย่างเจ้าธันนี่ล่อได้ชัวร์ๆ)

เรื่องความหลากหลายของอาหารอาจเป็นปัญหาทำให้เด็กกินยากได้ส่วนนึงเหมือนกัน
สมัยแทนพี่ strict จัด กลัวติดหวาน ติดรสจัด ทำตามตำราเด๊ะๆ ข้าวตุ๋นไม่ปรุงรส (ของธันก็ทำมาพักนึง พอท่าทางเริ่มเบื่อก็ค่อยเริ่มปรุงบ้าง) จนทำให้เด็กเบื่ออาหาร ก็ยังฝืนให้แบบนั้น
ส่วนธันนี่ค่อนข้างปล่อย ให้ชิมอาหารผู้ใหญ่บ้าง รสจัดบ้างก็ช่าง เค้าเลยมีความสุขกับการกินมากกว่า ตอนนี้ไม่ค่อยยอมกินจืดๆแล้ว

ส่วนเรื่องแพ้อาหาร แอนค่อยๆลองนะ เพราะเค้าไม่น่าจะแพ้ไปตลอด อย่างธันตอนเล็กๆก็แพ้นม แพ้ไข่แดง สำหรับนมพี่เปลี่ยนยี่ห้อ แต่ไข่แดง พี่ก็เว้นไปสักเดือน ลองให้ใหม่ ยังแพ้ ก็เว้นไป ทำอย่างนี้อยู่ 3-4 รอบ จนเห็นว่าไม่แพ้แล้ว ก็ให้ได้ตามปกติ
กุ้งก็เหมือนกัน ช่วงแรกๆกินที เห่อรอบปาก ตอนนี้กินได้แล้ว

ลองดูจ้ะ
Tan-Thun   
Thu 15 Jan 2009 9:26 [5]

แวะมาหวัดดีปีใหม่จ้า
ขอให้มีความสุขกันทั้งครอบครัวน้า
Tan-Thun   
Tue 6 Jan 2009 17:11 [4]

ไปมาเหมือนกันเลย แต่ยังไม่ได้ up ไดเลย แต่โดจิยังไม่ค่อยได้เล่นอะไรเลย เอาบรรยากาศเฉยๆ
ว่าแต่เอาลูกสาวไปเก็บไว้ไหนหล่ะ
jeab   
Fri 26 Dec 2008 13:31 [3]

เอออ นั่นดิ กันตี้จำต้นข้าวได้ด้วยอ่ะ เจอกันครั้งเดียวเองไม่ใช่หรอ
หรือว่าเปิดไดอารี่ให้ลูกดูป่าววว เลยจำได้
เอ....หรือว่าสายเลือก สจพ.จะแรง เลยจำขึ้นใจ 5555

จริงๆพี่ว่าเขาคงมีความประทับใจอะไรบ้างอย่างมั้ง
แบบประมาณว่า ต้นข้าวรุ่นเดียวกับกอบัว
หรือไม่ก็วันที่เจอกัน ต้นข้าวตัวเล็กน่ารักดี 555

วัยนี้จำอะไรเก่งนะ ต้นตาลก็เป็น อยู่ๆก็พูดอะไรขึ้นมาแบบไม่นึกว่าจะจำได้
โดยเฉพาะเรืองโฟกัสมีมอเตอร์ไซล์นี่ล่ะ จำแม่นมากกกก

พี่ส้ม   
Fri 19 Dec 2008 22:30 [2]

พี่ก็สนใจ JMC ล่ะ แอน
สยามกลการโทรมาบอกให้ไปทดลองเรียนวันที่ 27 แต่พี่ติดไปอัมพวา เลยอด..

อยากให้ลูกลองเรียนดูก่อนว่าชอบไหม ค่อยเสียตังค์ อิอิ

แต่ที่นี่เรื่องมากจังอ่ะ ให้ลองได้แค่ครั้งแรกของ class (คือ 27 เป็นวันแรกของการขึ้น class ใหม่) แล้วถ้าชอบก็ให้จ่ายค่าเรียนทั้ง course (รวมครั้งแรกด้วย)

เลยยังไม่รู้จะได้ไปลองเมื่อไหร่จ้า..
Tan   
Wed 17 Dec 2008 13:51 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn